Τί Θες να Γίνει Αύριο ...

.
Τί θες να γίνει αύριο που,
δεν θα 'μαι τριγύρω.

Ο Θάνατος θωρεί εμέ,
εσέ και τους τριγύρω...

Τράβα ωορέ, λέγω στο πρόσωπο,
μάζεψε λίγα στάχυα,
όλων αυτών που καρτεράς,
να δρέψεις τη ζωή τους,
στάχυα χοντρά η αγάπη τους,
αίμαι η δούλεψή τους ...

Φύγε μωρέ κι' απατηλέ,
να 'ρθεις σαν θα 'ναι η ώρα,
Δεν σου αρμόζει η στιγμή,
δεν ειν' γιορτή του Χάρου ...

Γιορτές τις φτιάχνουμε εμείς,
λέμε, μ' όσο κουράγιο,

"Κυρά,
που μ' αγαπάς πολύ,
τι θές να γίνει αύριο;;;..."

Στο Θάνατο στήστε μια Γιορτή και,
στη Ζωή ... καντίλι.

Εκείνος να την κουραστεί,
'κείνη να το λαδώσει μα,
μες τον κόρφο της ξανά,
γνωρίζει το ή, και να το ξεχνά,
από τα νιάτα 'σά 'με τα γηρατειά

το Είναι της είναι αυτό που,
.... Πρέπει να Του Δώσει.

"Τί θές να γίνει Αύριο;"


Μια τελετή, που λέγω σας,
απλή, λιτή, .. ανθρώπινη,

ο Θάνατος να ... ξεδώσει.



α/α. Αλέξανδρος (Π.Α.-29/12/2011-03:15 π.μ.)


.

Ενας Καφενές ... η Ζωή ...

.

Όλα τα είπαμε Δημήτρη,
Όλα.

Κι' αν κλάψαμε προχθές,
δεν ήταν κλάμα πόνου,

απόστασης ήταν, αλλού εμείς,
εσύ, τριγύρω μα και πάλι,
αλλού...

Όλοι μας αλλού ντ' αλλού ...
έ' ωορέ γέλιο ....

Μου χρωστάς άλλες επτά ηχογραφήσεις ..

Πιότερο χρωστάς,
.... πίσω σου κανέναν μην αφήσεις.

ΜΑ, το Κατάφερες Δημήτρη.
Όλων των εμπερδεμένων μας, ... Αγαπημένε μας.

Γυρίσαμε όλοι σπίτι και, μέχρι σήμερα,
κανείς δεν έχει ματακλάψει.

Όλοι κουβαλάμε εσένανε εντός,
με μια χαρά περίσσσια,
η ανάμνησή σου υπερταιρεί,
ο λόγος σου και, το χαμόγελο,
λύτρωσε τους δικούς μας πόνους.

Εσύ δείχνεις το δρόμο ΜΑΣ της λύτρωσης,
για Όλους.
Δεν έχει ματαγίνει και,
το κατάφερες κι' αυτό, Δημήτρη.

Οι ζωντανοί εμεις εκεί,
κι' εσύ ο φευγαλέος,
ο Ζωντανώτερος ολονών...

Δώσε φιλί στη μάνα μου,
ωορέ Δημήτρη, αδερφέ και θειέ...

ευχή σου να προσθέσεις
επάνω στο σταυρό της που,
κουβαλάω στο στήθος μου,
ενίοτε,
δυό ευχές να με φυλάνε,
απ' αύριο,
θα με φυλάνε, ... ξέρω το ...

Με τον Σταυρί παρέα,
θα είμαι εκεί και, έτοιμος,
όσα θα πρέπει να ειπωθούν,
τραγούδια που 'ναι ν' ακουστούν,
εμείς εδώ, οι υπόλοιποι
θα ετοιμάσουμε παρέα.

Να έρθετε ξανά μανά,
να πείτε από δυό λόγια, απλά, ...
γιατί,

όσα έχουμε μοιραστεί,
θυμώμαστε τα πάντα,
Δημήτρη, Γιάννα και Σταυρί, ...
έτσι,
εσείς εκεί, εμείς εδώ,
συμπλήρωμα και ένωση,

αγάπη και, ζωή μας η Αιώνια...
... Αιώνια ...(για πάντα....).

Ενώνει Μας, Οικογένεια,
η Διάφανη Ψυχή μας ......................

"Κοιμήσου Αγγελούδι μου ...." (η Φανή τραγουδά......)


α.α/ Αλέξανδρος (Π.Α.-24/11/2011-03:24 π.μ.)


ΥΓ: Εις το "επαναζήσειν" Δημήτρη μου ... εδώ,
από τον Καφενέ που θα ζεί για πάντα όπως και
η οικογένεια που στήριξες, πάντα.


.

Ποτέ ο Έλληνας δεν ήταν ο Εχθρός...

.

Μαύρη ήταν η μέρα μου,
ισώθηκε τη νύχτα,
η νύχτα μου γεννήθηκε,
το χρώμα που της πρέπει μα,
η μέρα μου ποτίστηκε,
ανταύγεια, χρώμα το ίδιο..

Μαύρο το που επικρατεί,
... φωτίζει τα όνειρά μας?

Τα όνειρά μου στέκονται,
πλάϊ στο σκεπτικό μου.
Τα κάνω, άν θέλω, αληθινά,
τα βάνω και στο πλάϊ,

Άλλα, τα φέρνω στο Βορριά,
μερκά για προσκεφάλι ...

μα,
ό,τι να σκέφτομαι για εμέ,
όσα να καρτεράω,

πρίν φύγω απ' τον τόπο εδώ
στο ύστατο τρένο επάνω,

θα πράξω αυτό που λέει η καρδιά,
να διώχνω όλο το .... μαύρο,

να 'χουν να παίζουν τα παιδιά,
χρωματιστά ονείρατα.

Δρόμους να διαβαίνουν φωτεινούς,
στρώση τους η χαρά τους,
λάβαρο να 'χουν στη ζωή
το ... Φώς,
περιουσιά τους,

πεντάμορφο, όλο φωτιά,
διαφάνεια, ειρήνη,
γνώση τους όμως να 'ναι μιά,

ότι,

το Μαύρο εδώ δεν κατοικεί,
τ' αγάλματά μας Άσπρα,
η γνώση μας αρχαϊκή,
το Αύριο, ...

... τα Νειάτα.

Μήνυμα στέλνω και ευχή,
εντός μας μα,
κι' Εκτός ...

όποιος με νειάτα Ελληνικά μπλεχτεί,
μονάχα φίλος θα γενεί,
γιατί,
...
Ποτέ ο Έλληνας δεν ήταν ο Εχθρός.




α/α. Αλέξανδρος.
(Πάνος Αβατάγγελος - με περίσσια συγκίνηση για όσα μας συμβαίνουν,
με αγάπη σε όσα μας συνδέουν,- 05/11/2011 - 01:27 π.μ.).



.

Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη ... Μάνα.

.
Βρε αγαπώ τους Γερμανούς
Και όλες τις γυναίκες τους,
Τους Σουηδούς τους Νορβηγούς
Και όλες τις μανάδες τους
... τίς όμορφες γυναίκες,

Τους Γάλλους και τους Ιταλούς
Κι’ όλα τα θηλυκά τους
Με την περίσσια ομορφιά
Την ‘περηφάνεια τους !!!

Μια πιότερο μάνα αγαπώ,
Στο κάτω μαχαλά μου
Εκείνο τ’ όμορφο Λενιώ
Που κουβαλάει τη στάμνα
Την ονειρεύομαι κι εγώ
Σαν όλα τα αλάνια

Μα πιότερο την αγαπώ
Γιατι έχει γράψει στο Θεό
Να αγαπάει τους έλληνες
Και δεν κοιτά ζερβά-δεξιά
Τα ευρωπαϊκά ξεφτάλια !!!!

Δεν είναι μάνα μου η Λενιώ
Για πλούσια ξένα χέρια
θέλει στα ελληνικά το …”σ’ αγαπώ”
Γαλάζιο να βλέπει ουρανό
Τη θάλασσα καθάρια

Και,
Σαν απέναντι σταθώ
Σε όσα μας ζητούνε
Πλάϊ μου θα βροντοχτυπά
Τα χέρια στο χορό σιμά

Μαζί θε να μου τραγουδά,
Εκείνο το μοναδικό,

“Απ΄τα κόκκαλα βγαλμένη ...”

Μάνα μου, τήρα μας,
Εγώ και το Λενιώ,

Γι’ αυτό θε να το ξεπεράσουμε,
... μόνο γι’ αυτό.



α/α. Αλέξανδρος
(Π.Α.-19/10/2011-02:24 π.μ.)

.

Said She ...

.

Said She,
the few unspeakable words,
that make a Living.

Said I or, tried to,
finally remaining speachless,
naked, .. as always ...
in front of, her ... Reality.

She's there and I, am here,
envisioning surroundings
our comforts of dispair ...

We met, ... sometime ...
and,
where people cast their lives,
...still do,
a synonym of our existence,
is in our minds,
... still,

I love you, said she,
and I phrased back,
embedding my hearts lunatic paulses
on a hug of the hug of the moment.

All my life in that touch,
for a Touch, I shared my being, ...
... no regrets, indeed,
but gratitude.

The warmth of the Womb,...
entrance to our Existence,

... Feelings, ... the Existence,

Expectations, Shared Seconds and, ... Truth?

Infinity provided, says She,
and I, ... Evolve (with a smile...).



(dedicated to ... the Soul).

α.α/Αλέξανδρος
(Π.Α.- 06/10/2011 - 04:54 π.μ.)

.