21 Δεκ 2007

Μηδέν επτά και, είκοσι μιά, Δωδέκατες ευχές ...

.

Κοιμίζω,
κάθε βράδυ σου,
το αυτάκι μου,
πλάϊ στον αφαλό σου.

Φροντίζω να χτυπά τακτά,
καρδούλα σου,
αδύναμη,
γλυκιά,
εγώ, ... το φυλαχτό σου.

Σκέφτομαι πρώτα,
πριν διαβώ,
εσύ να είσ’ εντάξει.

Διαβαίνω,
πίσω μου κοιτώ,
το δάκρυ σου μη στάξει.

Αντέχω σιωπή απ’ τους πόνους σου,
στην αγκαλιά ν’ αφήσεις.

Πολλές ανάσες να ανασάς,
άλλες μύριες να ζήσεις.

Μία μονάχα σου ζητώ,
χάρη μου να κρατήσεις,
Εκείνη την, που αγαπώ,
στο στόμα να φυσήσεις.

Για να γραφεί η ευχή στο χθές,
στο αύριο το αλλαργινό,
σε χρώματα που, εσύ θα θές,

απ' τη καρδιά μου στέλνω σου,
Μηδέν Επτά και είκοσι μιά,
Δωδέκατες ευχές.


Πάνος
& α.α. Αλέξανδρος

(Π.Α. – 21/12/2007)

.

Χριστούγεννα, καλές γιορτές ... καλός ο χρόνος να 'ναι...

.


Χριστούγεννα, καλές γιορτές,
καλός ο χρόνος νά 'ναι ...

κάθε χριστούγεννα,
σαν χθές,
τα ίδια αναμασάμε ....

αναρωτιόμουν,
τί έκανα καλύτερο επέρσι.

Τα ίδια μήπως έκανα,
φόρεσα το ίδιο φέσι ;;;;

Αναρωτήθηκα,
απλά,
μη μου στενοχωριέστε,
εσείς,
απ' άλλη απάντηση
μπορεί να ευλογιέστε.

Το εύχομαι αλλά,
θα πώ,
ας δούμε προς το ...Αύριο,
κι' ας είν' λίγο μακρύτερα,
απ' το δικό μας Λαύριο.....

Ας δώσουμε, λίγο-πολύ,
ουσία στις ευχές μας,
να τις ακούμε ζωντανά,
όχι στις προσευχές μας.

Όταν ακούς μια φωνή,
φυτρώνει κι' ένα στάρι,
όλες οι κουβεντούλες μας
παίρνουνε άλλη χάρη.

Χριστούγεννα, καλές γιορτές,
καλός ο χρόνος νά 'ναι,
εμείς λίγο καλύτεροι,
στους χρόνους που περνάμε.


Υγεία εύχομαι σε σάς,
κι' ότι εσείς σε μένα,
βότσαλα, κύματα, όνειρα,
μακρυά ταξιδεμένα.


Πάνος
& α.α. Αλέξανδρος.

.

10 Δεκ 2007

Ψυχή, Γαλήνη, ...Σιωπή,

.

Μοναδικό έχουμ' όλοι μας,
συνδετικό το κάτι ...
μια Ψυχή.
Ένα στοιχείο μας άγνωστο,
απλά ... μοναδικό.

Δεν το 'χουμε συλλογιστεί,
Δεν το 'χουμε γνωρίσει.
Δεν το 'χουμε, κάποια στιγμή,
'σώ ψυχα ... συζητήσει.

Εκείνη, δεδομένη ... εντός.
Ψυχή. ... Εξασφαλισμένη.

Δώρο μας.
Δεν εισέπραξε ποτέ,
ούτ' απλό το, ... ευχαριστώ.


“θα παραδώσεις, τί ψυχή και,
τι ψυχή θα δώσεις ...?"

Ρωτάμε και ρωτούνε μας ..............

Εγώ τους απαντώ,
μαζί με το χαμόγελο που,
... εκ γεννετής φορώ.

Εκείνη που προστάτευσα όταν την προκαλέσαν.
Όταν πολλά ζητήσανε μα, μου την κοροϊδέψαν.
Όταν την εκατέθεσα, τη ... γελοιοποιήσαν.
Όταν, χωρίς την άδεια μου,
φαρμάκι τη ποτίσαν.

Δικαίωμα δεν έδωσα ποτέ,
να παίξουν την ψυχή μου.
Αί, που απο κάτι έκαμαν, ... ωιμέ,
εισπράττουν την σιωπή μου.

Εκείνη τους αξίζει τους,
εκείνη συνοδεύει,
όσα ... "μικρά" ... σκεφτήκανε,
τά ‘κάμαν κολατσιό τους.

Να θρέφονται,
να χαίρονται,
μ' όσα δημιουργούνε.

Στην άλλη μέρα θα τα βρούν,
τα ίδια θα γευτούνε.

Ψεύτικα, δεν θα ζήσω τα,
να θλίβω την Ψυχή μου.

Εκείνη, πλάϊ μου βρίσκεται
με, άλλη μια φίλη...,
"Γαλήνη"..., μου τη σύστησε,
... μειδιάζουνε τα χείλη.

Δυό τους μου κλειούν τα βλέφαρα,
τρείς που ερωτοτροπούμε,
... γιατί ...

δικαίωμα ... δε 'δώκαμαν,
στα μάτια ευθεία κοιτούμε ...,
μα,
απ' όσα ζήσαμε πικρά,
οι δυό μαζί ... πονούμε.

Σιωπή διαλέγουμε εντός,
Γαλήνη μας να βρούμε,
τρείς, αύριο τo ξημέρωμα,
πάλι μας να γενούμε.

Ψυχή, Γαλήνη, ...Σιωπή,
επιλεγμένη Αρετή,
για όσους,
... το κάτι,
... προσδοκούμε.



α.α. Αλέξανδρος
(Π.Α. - 03/12/2007 - 12:47 π.μ.)


(αφιερωμένο στις υπάρξεις που 'χουν περιορισμένες εμπειρίες
απ' το χθέσι τους. Πιότερο, στους τυχερούς που,
δεν εγνώρισαν στον κόσμο τους ποιός να 'ταν ο, ... "Ιανός".
Mα, ... ακόμa κι'αν τον γνώρισαν, ... Δύναμη να αντλήσαν στο γραπτό,
μαζί να προχωρήσαν, Mπρός ... να στέκει αγάντα το Καλό και,
... να ορθοποδήσαν.)


.

8 Δεκ 2007

Οριακά πορεύομαι ...

.

Οριακά πορεύομαι,
τα βήματα μου ψάχνω,

κοιτώ μέσα μου για να βρώ,
στιγμές αλλαργινές μου.

Αλλαργινά σκεφτόμουνα,
όνειρα έκανα πλέρια,
πρόσφατα, μίσεψαν οι στιγμές,
θόλωσε η ματιά μου.

Πέρα απ' το θόλωμα αυτό,
ξεκάθαρα φεγγίζουν,
παλιά, νέα κι' αυριανά,
πανδώρες ψυθιρίζουν.

Γλυκοφιλλούσα, σου ζητώ,
Βόηθα να ξημερωθώ,
δώσε μου κι' άλλο δώρο
για το ταξίδι που ζητώ,

το φώς να βρώ το αλλαργινό,
μονάχος τάμα να γενώ ...

μη με ξαναπικράνω.



α.α. Αλέξανδρος
(Π.Α. - 09/12/2007 - 12:12 π.μ.)

.

5 Δεκ 2007

Κουρσάροι Μαυραγάνοι ...

.
Ταξιδεύεις ... άδικα ...,

πλανιέσαι στους ορίζοντες ...
ματίζεις τα πανιά σου,

χάρτες παληούς χαράζεις,

βάνουνε ρότα απο κοντά
κουρσάροι μαυραγάνοι,
στο κύμα σου αφρίζονται
έρμαιοι κορμοράνοι.

Γλαρόνια θα ‘πρεπε να δείς,
Λευκά φτερά και ράμφη,
Να σε ξεπροβοδίζουνε
Να ψέλλουν τη χαρά σου.

Γεμάεις το πίσω του μυαλού,
τρέφεις θαλασσοπούλια,
σκόνες στάζουν τα μάτια σου,
στα βάθεια του βυθού ...

Κρατάς καλά μές τα παληά,
πιάνεσαι να σε γιάννουν,
ποιά;
όσα παλαιά που, φρόντισαν
εσένα να πικράνουν;

Να σε τραβάνε πλάι τους,
φτερούγες να μαδάνε,
κορυδαλλό που τραγουδάει,
λειρί του να τσιμπάνε!

Κι’ ενα κανάρι πλάι σου,
χτυπάει τα φτερά του,
να ακούει χαρμόσυνες φωνές,
ζητάει,
στο ξύπνημά του μα,
... που, και ποιός κι' ένα ... γιατί
παρέα του ταξιδεύει.

Άλλο γλαρόνι,
ένα λευκό,
λαλλεί με τη καρδιά του,
χρωματιστά γλυκάνεμα,
στεργιώνουν στα φτερά του.

Πάει ...,

Ταξιδεύεις τώρα εσύ.
Θωρρούνε οι βατσιμάνοι,
ίπτανται τα γλαρόπουλα
κλαίνε οι κορμοράνοι.

Μύρια απο λευκά φτερά,
... σφουγγίσαν τα δάκρυά τους.


Οι κάβοι υπάρχουνε παντού,
Κυρά μου,
αιώνια η σκουριά τους,
όμως,

οι ναυτικοί αναπνέουν' το,
... που ζεί μες την καρδιά τους.



α.α. Αλέξανδρος
(Π.Α. – 05/12/2007 – 02:11 π.μ.)

(Κορμοράνος = Phalacrocorax carbo)

.