Ο Δρόμος μέχρι το Παγκάκι ...

.
Στρώθηκε κάποτε,
σύλληψη ενός μυαλού,
τσιμέντο, ιστορία, όνομα,
έμπνευση,
έμεινε να τον πατούν,
περπατούν, νυχτο-περπατούν.

Τον στόλισαν κάποτε,
του άρεσε η μυρωδιά από τα λέλουδα,
ρομαντικός ο δρόμος,
αγάπησε τους φίλους του.

Λουλούδια, πατήματα,
σκυλιά, γατιά, αυτοκίνητα μα,
πιό πολύ, αγάπησε τους ανθρώπους.

Κι έμεινε γερός, στιβαρός, ευθύς,
όσο μπορούσε να σηκώσει η πλατούλα του
του βίου μας τις ανάγκες,
κλωτσιές, βρισιές, φτυσιές,
τσιγάρα, χαρτιά, απόγνωση,
μα, ... και των νέων,
εκείνη τη ροματική περπατισιά,
γλυκόλογα της έλεγε ο νιός,
τον κοίταζε εκείνη γοητευμένη,
στάθηκε να φιλήσει την,
ο δρόμος κοίταξε λοξά ... αγαπημένα αλλού,
τις δυό σκιές, κι αυτές τις έκρυψε,
να μείνει το συναίσθημα γυμνό, που τους αξίζει.

Το πρωί, νέα ζωή, περάσματα,
εκείνος με χαμόγελο, έσταξε δροσοσταλιές,
"να καταλάβεις, να σαι εκεί" ψιθύρησε ...

Σαν κάθισα, ο ψίθυρος καθάρισε,
ξυπόλητος ατένισα το βράχο εκιόν τον Ιερό,
από εκεί που η διαδρομή,
το όνειρο και του Θησείου οι Οδοί,
μ' έφτασαν ... στο παγκάκι.

Εδώ, που ψιθυρίζουν τα στενά,
βοούν τα ακροκέραμα,
βρέχει το κλάμα του ο Θεός,
φωτίζει ο ήλιος τη Ζωή,

ξυπνούν τα όνειρα,
στη πρώτη ηλιαχτίδα,
γεννούν παρέα με τη δροσοσταλιά,
Θησειώτικη, μοναδική Ελπίδα.



α/α. Αλέξανδρος
(Π.Α.-30/04/2014-02:00 π.μ.)

.

Χρόνος ...

.
Το χείριστο το σκεύασμα
απο Ανθρώπου χέρι.

Χρόνος.

Να καθορίζει τη Ζωή.

Μετρά υπέρ, μετρά κατά.
Ανάλογα.

Να εξυπηρετεί συμφέροντα.
Εργασία, Διάρκεια, Ικανότητα, Απολαβές, Ανταμοιβές, Φθορά.

Και άλλα πολλά, αλλά ... όχι υπέρ, ... όλα κατά.

Από τη γέννηση στο θάνατο,
από την αρχή, στο τέλος,
από τη προσβολή, στη συγγνώμη,
από τη προσπάθεια, στην επιβράβευση,
από το πρώτο φιλί, στο δάκρυ,
από την επιβράβευση, στο χλευασμό,
από την αξιοπρέπεια, στη λύπηση,
από το Εγώ, στο Τίποτα,
...
από το Άγνωστο, στο Άγνωστο,
...
η Μόνη Ταύτιση κι Απόλυτος Μηδενισμός του.

Ο Χρόνος, άγνωστος κι αυτός.
Όπως μύριοι άλλοι στον πλανήτη.
Οι φίλοι λιγοστοί, κι αυτοί, εχθροί του Αύριο.

Δεν πρέπει μα,
ο χρόνος δεν αφήκε τους,
απάγγειο να βρούνε.

Θα φύγω, μα εμένα δεν θα τρώει ο Χρόνος.
Δεν στεναχωριέμαι για όσα δεν έχω κάνει.
Χαίρομαι πολύ που γράφω τώρα, εδώ.
Άϋπνος.
Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι,
μία στιγμή απραξίας πήγε χαμένη.

Τέτοια στιγμή απλά, ... δεν υπάρχει.

Στο καθισιό του στοχασμού,
καλές σκέψεις γεννώνται και,
από τα λόγια μας του πρωινού,
ιδέες που ξεπετιώνται,
κληρονομιά μας στα παιδιά,
στους φίλους και τους ξένους,
του βιού μας τσιγγανόπουλα,
παίζουν χωρίς το χρόνο.

"Είμαι, δεν Είμαι",
-ως ανωτέρω λέει-,
η μέτρηση αυτή,
ιδέες μας που πεθαίνει.


Τίποτες άλλο δεν χωρά,
στην ιερή στιγμή της Ύπαρξής μας.

Ο λόγος και η πέννα μας,
μοναδική χαρά,
κούρδισμα πριν το Άγνωστο,
...
συνέχεια του οποίου ...





α/α. Αλέξανδρος
(Π.Α.-07/03/2014-03:26π.μ.)

.

Υποσχετικές ...

.
Υποσχετικές εισεπράξαμεν ...
... λέω τώρα...

Χόρταση μεγάλη,
πληθώρα, λόγια,
πλάνα και στοχεύσεις

χωρίς τελεύτημα.

Πολλά τα χρόνια,
μεγάλο το φορτίο,

σαν χαράζεις πορεία
χωρίς λιμάνι,
κενό το ταξίδι,
εξόριστος ...


μα ...
πουθενά δε φτάνεις.

Πέταξα το κουμπάσο,
έκλεισα τον ασύρματο,
κατάπια τις σταγόνες,
με κατάπιαν τα νερά ...
μα,
καθάριος πονάω,
πεινάω,
ονειρεύομαι,
παλεύω και βροντάω.

Στεναχωρώ λαμόγια τους,
πικραίνω πικραμένους,
μα ...

ή που, ανδριωμένοι θε να βγούμε απ' τα σκατά,
αλλοιώς,  η Μαύρη Μοίρα μας,
πλάϊ στη γωνιά,
... μας περιμένει.


α.α/ Αλέξανδρος

[Η αλήθεια είναι ότι, ο Πάνος το έγραψε
για να το προσυπογράψει ο Αλέξανδρος ...
σήμερα, ξημέρωμα Σαββάτου, 01:34 π.μ.]

Φώτα, Λαμπιόνια, Γκύ και Ού ...

Ο στολισμός σου πρόσχαρος,
μαζί με το δικό μου,
φώτα, λαμπιόνια, γκύ και ου,
για εμέ, ο βασιλικός μου,

Χριστούγεννα που διάλεξε,
να με αφήσει πίσω, μα δεν πειράζει,
φώτα, λαμπιόνια, γκύ και ου,
βασιλικέ, η χάρη σου με αγκαλιάζει.

Γιατί να φύγει ο βασιλικός;

Σε 11 ημέρες θα είχε τη γιορτή του,
μπάς, να μην τον ένοιαζε,
μήπως να σκέφτηκε, βάρος να μη μου γίνει;

Δε λέγαμε πολλά, έτσι και αλλοιώς ...

Υπήρχαμε ... απλά,

Μα, είναι αυτό,
το απέριττο, μοναδικό κι' ισότιμο,
... σα θυμιατό με ανάσα ...



Καλά Χριστούγεννα βασιλικέ ...
... για πάντα.


α/α. Αλέξανδρος
(Π.Α.-20/12/2013-02:11 π.μ.)

.

Η Ευχή Να Μη Σιγήσει ...

.

Συνάμα για προσάναμα,

Δυό λυγαριές κλαδάκια

στου χριστιανού τις προσευχές

αλλά και στου δερβίση ...

Συνάμα δυό που προσπαθούν,

Η ελπίδα να μη σβύσει,

Κι ο αέρας που αναπνέουν λέει,

Η ευχή να μη σιγήσει ...

α/α Αλέξανδρος

(Π.Α.-24/11/2013-14:00 μ.μ.)

(Αφιερωμένο ευλαβικά σε όσους μπορούν να προσεύχονται).

.