9 Οκτ 2010

Σε βλέπω στο Ταξίδεμα ...

.

Σε βλέπω που αναπνέεις,
που τριγυρνάς ανάλαφρος,

σε νοιώθω να προσμένεις,
σα με κοιτάς αδιάφορος,

μ' εκείνο το γεμάτο,
το βλέμμα της αγάπης,
π' αδιάφορα χαιδεύει,
το σώμα σαν περνάς,

Αδιάφορος θα ήμουν,
απάνθρωπος θα ζούσα,
αν δε σε αγαπούσα,
αν δεν με κυβερνάς ...

Αδιάφορος και μόνος,
όσο κρατάει ο χρόνος,
μα εγώ έχω παρέα,
τα όμορφα κι ωραία,
όσα εσύ ταξίδεψες,
κι' εγώ αναζητώ.


ακούμπησες και πάλι,
στο στρώμα το κεφάλι,

άγγιξε το συναίσθημα,
τους χίλιους ουρανούς,

ξημέρωσε η νύχτα,
το βλέμμα σου δεν είδα,
η ζεστασιά σου μένει,
εσύ όμως αλλού ...

Σε βλέπω στο ταξίδεμα,
σε χαίρομαι 'κει πάνω,
στο χέρι μου κρατάω,

... τις νότες τ΄ουρανού ...



α.α/ Αλέξανδρος
(Π.Α.-09/10/2010-01:10 π.μ.)

1 σχόλιο:

Sweet truth! είπε...

Πολύ όμορφο, μπορεί να μην το ξέρει αλλά ταξιδεύει με παρέα, και σίγουρα είσαι καλή παρέα αφού ντύνεις τα ταξίδια της με νότες μέσα σου, που τόσο μοναδικά τα κάνουν μεμιάς.