1 Ιαν 2011

Στο Σταυροδρόμι του ... Εδώ κι' Αλλού...

.

Γύρισα το κλειδί,
δύο φορές στη πόρτα,
σαν κάθε ημέρα όπου,
στο σπίτι θε να μπώ.

Πρωτομηνιά ξημέρωμα,
κι' αρχή καλός μας χρόνος.
Εκεί, συνειδητοποίησα που λές,
ότι μου λείπεις πιότερο ...

Κάλυψε την ανάσα μου η σιωπή,
της απουσίας σου η ομίχλη.
Άναψα πάλι ένα κερί,
να βρούν οι απουσίες του σπιτιού,
το δρόμο της αγάπης,
να λάμψουνε λαμπιόνια για τις Θύμησες,
εκείνες τις αιθέριες γυναίκες,
χορό που έχουν στήσει,
στα μονοπάτια του μυαλού,
στο σταυροδρόμι του, "εδώ κι' αλλού",
φέρουν ευθύνη βλέπεις,
να ενώνουν τις υπάρξεις.

Αύριο, η μέρα η δεύτερη ...
εκείνη που έχει χαραχτεί,
με πίκρα και με δάκρυ.

Με μιά αιθέρια από αυτές,
σεργιάνι θε να στήσω,
όλους και όλες θα σας συναντήσω,
χορό, πιοτί, λουλούδια και αγάπη,
μουσική ...

να μοιραστούμε καθώς πρέπει,
όσα αφήσαμε κενά στη διαδρομή,
τα ξαφνικά, τα δεδομένα,
όλα τα εκρεμμή "γιατί;" ...

Mα, κι' αν χαθείτε ή χαθώ,
να βασιστείτε στη ματιά του αετού,
για να βρεθούμε, 'σείς κι' εγώ,
εκεί στο πάντα, στο παντού,
.......
στο σταυροδρόμι του ... "εδώ κι' αλλού".



α.α/ Αλέξανδρος
(Π.Α.-01/01/2011-06:46 π.μ.)

.

4 σχόλια:

Sweet truth! είπε...

Κανείς δε χάνετε,
κανείς να το ξέρεις
και όσο κι αν μελαγχολείς
όλα όμορφα εύχομαι να στα φέρει ο καινούριος χρόνος
όλα όμορφα
με γλυκιές στιγμές
που θα κρατήσουν για πολύ...

Σε φιλώ

Ο ΠΑΝΟΣ & Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ... είπε...

Αυτό λέω κι' εγώ καλή μου Αλήθεια.
Αλήθεια ...

Μου έλειψε όμως ο σκυλούκος μου σαν άνοιξα τη πόρτα... κι' έφερε αναμνήσεις χθεσινές, έφερε κι' άλλες.
Κι' εγώ, όπου δεν έχω πεί τα ψέμματα ποτέ, ... κατέγραψα όσα ένοιωθα, προτού να κοιμηθώ τις πρώτες ώρες του '11.

Είσαι εσύ, εκείνο το "ποδαρικό", η πρώτη απόκριση στο ψυχικό μου κόσμο. Σ' ευχαριστώ, καλοδεχούμενο χουζούρι ξωτικό !!! :-))

Σίγουρα τώρα ξέρω πώς, ο χρόνος μας θα πάει προς το καλό ... !!!

Σε φιλώ
Π.

Sweet truth! είπε...

Χουζούρι σιγουρα... :)
Κοιμήθηκα λίγη ώρα μετά την αλλαγή και ξύπνησα το μεσημέρι της πρώτης εκείνης ημέρας :Ρ
Το παράκανα; μπα... γενικά δεν κοιμάμαι καλά τελευταία, στριφογυρνώ και ξυπνάω κάθε λίγο και λιγάκι...
Κάτι μου λείπει...

Μακάρι να χω την τύχη να το αποκτήσω μέσα στο 2011...
Μακάρι όπως λες να μας πάει προς το καλό.

Όσο για το σκύλο σου, καταλαβαίνω ότι σου λείπει... είναι λογικό και καλά κάνεις και το γράφεις, το αποτυπώνεις εδώ...
Εγώ κάνοντας ποδαρικό, (αν και δεν νομίζω πως είμαι τόσο τυχερή) ήρθα και μοιράστηκα αυτή σου την μελαγχολία και αυτό θα κάνω όσο μου το επιτρέπεις, θα μοιράζομαι όσα νιώθεις και σκέφτεσαι.
Φιλιά

Ο ΠΑΝΟΣ & Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ... είπε...

Σ' ευχαριστώ χουζούρι που, άναρχα μπήκες, υπάρχεις και ... πραγματικά μοιράζεσαι μαζί μου. Να δώ, το 2020 τί θα γράφεις :-) .........

Καλό σου βράδυ ...